ANGELIQUE

“Je komt rustig en zelfzeker over. Dat voelt als een veilige haven, waarin je vertrouwen geeft en mensen snel naar hun gevoel kan laten gaan”

Samen met mijn lief en h(eerlijke) 19-jarige dochter en onze 2 poezen Muis en Chip wonen we in Maastricht. Waar we het leven vieren, zonder toeters en bellen, maar vanuit eenvoud. Op een fijne plek, vanwaar we zo in de natuur zijn en zo in de stad.

Ik vind het heerlijk om te wandelen in de natuur en me daar weer op te laden. Maar het is ook zo lekker om op een zonnige middag de stad in te fietsen wat te winkelen en uiteindelijk op een terrasje te belanden met een hapje en een drankje.
Het beste van 2 werelden.

Ik kan intens genieten van de zon op mijn gezicht, dance muziek, lekker eten, een goed glas wijn, de hei die bloeit, de herfst, mijn dochter die blij is, samenzijn in stilte, de zee, een goed gesprek. Ik kan een pietje precies zijn, wordt blij van het maken van een excellijstje, ga graag de diepte in, zoek verbinding mits ik niet te moe ben, observeer, luister enz. 

De wens om te coachen was er al een tijdje. Maar ik wilde eerst zelf genoeg balans vinden om daar klaar voor te zijn. Dat is een intensieve zoektocht geweest, maar inmiddels heb ik die balans gevonden en daarnaast diverse opleidingen en trainingen gedaan en ben ik gecertificeerd coach (zie LinkedIn).

 

Mijn gestoei

Jarenlang heb ik gezocht naar grip op mijn lijf en meer balans in mijn leven. Vaak was ik moe en had regelmatig last van een sombere stemming, angst en paniek. Het lukte me maar niet om gewoon mee te doen, zoals de rest dat voor mij, ogenschijnlijk wel kon.

Als ik een drukke werkdag had gehad, een dagje naar mijn ouders was geweest, maar ook als ik een heerlijk uitgebreid diner had gehad, had ik daar de volgende dag last van. De dag erna was ik vaak moe, had ik last van een sombere stemming en verzandde dan in rare passiviteit.

Maar ook onder de mensen zijn kostte me vaak veel moeite en zorgde ervoor dat ik last had van eerder genoemde klachten. 

De enige momenten dat ik rust ervaarde was als ik alleen was. De stilte als ik alleen ben, vond ik heerlijk. Zelfs zo heerlijk, dat ik mij ervoor schaamde. Dit gevoel mocht ik toch niet hebben. Zo kon ik nooit meedoen met de rest. Wat had ik toch? Ik was niet sociaal, saai, zo hoorde het toch niet? 

Sinds ik weet dat ik een hooggevoelige – en introverte kant in mij heb, zijn diverse puzzelstukjes op zijn plek gevallen en kan ik meerdere mechanismes heel logisch verklaren. Daarnaast zijn deze kanten bij mij nog eens extra versterkt door mijn geschiedenis, zoals iedereen zijn geschiedenis heeft. 

Het betekent dat balans vinden en houden bij mij niet vanzelf gaat. De scheidslijn is de ene dag dunner dan de andere dag. Dat vraagt iedere keer om aandacht.

 

Mijn kracht

Dit proces heeft me enorm veel gebracht en is een groot voordeel bij het coachen. Een onderdeel van het proces was het loslaten van de gedachtes en overtuigingen die ik over mezelf had en het omarmen en accepteren van mezelf en zo mijn eigen beste vriend te worden.

Mijn gevoeligheid is groot en mijn eigen worstelingen om hiermee om te gaan maken me ervaringsdeskundig op dit gebied. Tijdens mijn zoektocht naar balans heb ik veel uitgeprobeerd en weet ik inmiddels veel beter, zowel wetenschappelijk als uit eigen ervaring, wat nodig is om in balans te blijven. 

Daarnaast is het tijdens het coachen een voordeel dat ik prikkels en signalen zonder filter opvang en instaat ben ze te interpreteren en om te zetten naar wat jij nodig hebt. 

Dit doe ik vanuit een diepere verbinding. Welke voelbaar is als het stil is, ik in de natuur ben en als ik coach. 

Mijn intrinsieke motivatie is mensen helpen bijstaan bij hun reis en hun bewust maken van hun eigen mogelijkheden en kwaliteiten. Voor mij is het voelen van een oprechte verbinding een onlosmakelijke voorwaarde voor mijn coaching.