De wegenwachter, als mijn logo

Tijdens mijn zoektocht naar mijn logo was het voor mij als natuurliefhebber al snel duidelijk dat het een bloem moest gaan worden, puur en authentiek. 

Het werd de wilde cichorei, een plant met prachtige blauwe bloemen welke bloeit omstreeks de langste dag van het jaar, 21 juni. Ze groeit graag langs wegbermen en wijst zo de mensen de weg. Hieraan ontleend zij haar bijnaam wegenwachter. De prachtige blauwe kleur staat symbool voor: ziel, waarheid en stabiliteit.

Vroeger stond de wilde cichorei bekend onder de naam hemelsleutel. Het verhaal ging dat Petrus op een goede dag de sleutels van de hemelpoort op aarde had laten vallen. Een engel ging naar de aarde om de sleutels op te rapen. En op de plek waar de sleutels hadden gelegen verschenen planten met hemelsblauwe bloemen: de hemelsleutel of cichorei.

Tijdens het coachen wijs ik mensen niet de weg, maar loop wel even met ze mee. En tijdens het meelopen, coach ik ze, om hun richting weer te vinden en figuurlijk weer bij te tanken, waarna ze hun eigen weg weer kunnen vervolgen.

 

Coachen een uitstervend beroep? Ja, heel graag

Zouden er coaches nodig zijn, als de maatschappij meer uitnodigend zou zijn en de diversiteit zou omarmen? Dat je verbinding met die ander blijft voelen, ondanks jouw anders zijn? Zou die onzekere persoon met acne, dunne benen, stille type dan nog meer zelfvertrouwen willen? Moet je nog op zoek naar jezelf als de maatschappij je goed vindt zoals je bent? Jouw anders zijn welkom is en als heel gewoon wordt beschouwd? Je hoeft dan niet meer op zoek naar jezelf, want je hebt altijd jezelf mogen zijn en bent jezelf nooit verloren. Hoe fijn is dat?

Hoe reageer je als ouder als je een kind hebt die niet van nature past binnen jouw definitie van een gezinsleven? Als het kind graag in the picture staat, graag het hoogste woord heeft of juist liever stil is, zich terugtrekt en niet zo veel behoefte heeft aan het deelnemen aan het gezinsleven. Wat gebeurt er met dit kind, die voelt dat het niet past?

Zo verliezen we onszelf en raken verdwaald. Sommigen raken zo verdwaald dat ze klachten krijgen en lijden.

Maar als die maatschappij vanaf je geboorte de diversiteit zou omarmen?

Coachen wordt dan een uitstervend beroep. De huidige coach is alleen nog maar nodig voor die mensen die al verdwaald zijn. Niet door ze te wapenen om de maatschappij aan te kunnen. Maar om die verdwaalden weer thuis te brengen naar wie ze zijn en diegene te omarmen. En in dat thuiskomen zit de kracht.

 

Als je lijf Stop! roept

Voor iedereen die last heeft van: hoofdpijn – maag en darmen – besluiteloosheid – slecht slapen – piekeren – angst en paniek –  sombere stemming – prikkelbaar en gespannen – vermoeidheid – concentratieproblemen – uitstelgedrag – fysieke klachten die niet goed te verklaren zijn.

En al langere tijd in een situatie zit, waarbij je te veel op je tenen loopt, door: werk, gezin, scheiding, financiën, trauma/verleden, verlies, studie, karakter (pleaser, piekeraar, onzeker, perfectionistisch) of een combinatie hiervan.

Dan zijn dit soort klachten niet zo vreemd en roept je lijf eigenlijk: Stop!. Je lijf geeft een grens aan, tot hier en niet verder, dit is niet oké, het is te veel.

Blijf je deze klachten, signalen negeren en verandert er niks aan je situatie, dan is de kans groot dat je lijf harder gaat roepen en dat de klachten zullen toenemen en kan dat leiden tot ernstigere klachten, zoals depressie, angst en paniek, verhoogd risico op hartritmestoornissen, verzwakt immuunsysteem, diabetes, prikkelbaar darmsyndroom, burn-out.

Herken je dit en wil je hier iets aan doen?

Dan is de training: Als je lijf Stop! roept, misschien iets voor jou. Zie Coaching, trainingen.

 

– NIEUW – Training: Stop! Examenstress

Een training voor alle examenleerlingen die te veel stress ervaren.

Als geen ander weet ik hoe het is om stress te hebben. Dat heeft gezorgd voor een jarenlange zoektocht, zoekende naar grip op mijn lijf en meer balans in mijn leven. Tijdens deze zoektocht was er vooral veel wat niet of maar tijdelijk hielp, niets hielp echt voor de langere termijn. Uiteindelijk, dankzij er nu ook veel meer bekend is over stress en je lijf, heb ik die balans gevonden.

Deze kennis heb ik gegoten in een training, welke geschikt is voor zowel jong als oud en geschikt is bij allerlei vormen van stress, zoals faalangst, slecht slapen, angst en paniek, somberheid, overmatig piekeren.

En zo ook bij examenstress: zenuwachtigheid, blokkeren, black-out, gepieker, slecht slapen enz.

Tijdens de training leer je: Wat gebeurt er nou in mijn lijf bij stress? En wat is wel helpend? En ga je aan het eind van de training naar huis met een zelf gevulde EHBO-koffer, welke je de rest van je leven kunt gebruiken in periodes van stress. En zorgt voor een minder stressvol leven met meer balans.

Hoe fijn is dat?

De training bestaat uit 7 lessen, is afgestemd op jou dus 1-op-1, kost 265 euro en is in Maastricht.

 

Hoogsensitiviteit: een hype of het gevolg van een softe opvoeding?

Nee, hoogsensitiviteit is een doodgewone, aangeboren eigenschap.

Afgelopen donderdag  was ik op het Congres Hoogsensitiviteit, waar wetenschap en praktijk samenkwamen, dankzij:
Esther Bergsma (Hoogsensitief.nl, sociaal wetenschappelijk onderzoeker)
Corina Greven(Radboud Universiteit, neurowetenschapper)
Judith Homberg (Radboud Universiteit, hoogleraar)
Veronique de Gucht (Universiteit Leiden, professor)
Patricia Bijttebier (KU Leuven, professor)

Duidelijk werd dat hoogsensitiviteit gewoon een biologisch verschijnsel is en veelvuldig voorkomt in het dierenrijk. Het dient ervoor om een groep dieren veilig te stellen, te laten overleven. Een deel van de groep is daadkrachtig, welke zich niet zo makkelijk laat beïnvloeden door hun omgeving. Dit is de meerderheid. Maar er is ook een klein deel die juist voorzichtig is en zich wel laat beïnvloeden door de omgeving. Juist deze combinatie vergroot de overlevingskansen.

Maar waarom hoor je de term hoogsensitiviteit dan nu ineens zo vaak?
Het heeft nu pas meer bekendheid gekregen, omdat vooral de afgelopen 5 jaar er veel meer onderzoek naar hoogsensitiviteit wordt gedaan. Het is dus geen hype of zijn er ineens veel meer kinderen hoogsensitief. Deze groep is er altijd al geweest en heeft nu pas een naam gekregen.

Wat is hoogsensitief dan?
Het is een aangeboren eigenschap, met sterke gevoeligheid voor zowel interne (pijn, honger enz.) als externe (geluid, sfeer enz.) prikkels. Deze prikkels worden diepgaand verwerkt in het brein en worden ervaren als een intense impact.

Iedereen is in zekere mate gevoelig, waarvan 1 op de 5 mensen in sterke mate en daarmee valt onder hoogsensitief. Deze gevoeligheid brengt een aantal mooie kwaliteiten met zich mee, maar zorgt er ook voor dat men kwetsbaarder is. Hoogsensitieve mensen geven vaker aan dat ze makkelijker overprikkeld en gestresst raken, wat de kans op gezondheidsproblemen, zowel fysiek als mentaal vergroot.

Toch zie je binnen de zorg (huisartsen, psychologen enz.) en het onderwijs (in een klas met 30 leerlingen zijn er 6  hoogsensitief!) dat er nog weinig bekend is over hoogsensitiviteit. Deze onwetendheid leidt tot mis-diagnoses en het ten onrechte oordelen tot overgevoeligheid, aanstellerij en verwend gedrag.

Maar dankzij wetenschappelijk onderzoek is het mogelijk om deze soms lastige eigenschap, met de juiste omstandigheden als kracht te kunnen inzetten. Eén van de uitkomsten is dat hoogsensitieve mensen naast dat ze sterk reageren op negatieve prikkels, ook sterk reageren op positieve prikkels. En juist veel baat hebben bij diverse interventies zoals coaching, mindfulness en een prettige werksfeer. Hoe fijn is dat.

@Esther Bergsma, @Corina Greven, @Judith Homberg, @Veronique de Gucht, @Patricia Bijttebier, ga door met jullie onderzoek en deze eigenschap de aandacht te geven die het verdient, zodat al die gevoelige kids en volwassenen van hun soms lastige eigenschap hun kracht kunnen maken.

Ik draag daar graag mijn steentje aan bij.